وباز قاصدكي -بابال خونين –
از ديده ها ميگويد :
قاصدك كوچك خسته دل
قصه غصه ها را
از مجاري ديده ها خواهد گفت :
پدري از درد خون فرزندش را مي آشامد!
فرزندي از گرسنگي گوشت له شده پدر را مي خورد !
مادري در خرابه اي فرياد مي زايد
و شير درنده به فرزندش ميخوراند!
خرابه ها تجديد شده اند و اسيران باز آمده ا ند
به راستي كاروان اسيران از كجا گذر كرد ؟
مگر فلسطين هم جزيي از شام است ؟
اينجا كودكي ميبينم كه نور مي جود و پرواز ميكند.
مادري ميبينم كه از ترس آتش و مرگ فرزندش را فرو ميخورد !
و پدري ميبينم كه آب دهان انبار ميكند !
- آب سالم سخت ناياب است –
كبوتري زخمي دانه تحمل به جوجه ها ميدهد
و گنجشكي نحيف فيلم پرواز پخش ميكند
و پدر بزرگي پير تجربه چگونه خوب درد كشيدن را به نوادگان مي آ موزد
و صدايي مهيب چگونه خوب مردن را جار ميزند!
و انفجاري مهيب تر آن را به نمايش ميگذارد
و فريادي از وراي تاريخ مسلمان بودن را
و مظلوم بودن را
به عرصه ميكشاند
و اثبات ميكند. 12/6/1371