شبکه ایران: فرقه ای که همگام با نخستین گام‌هایش ده ها راهبرد و برنامه کلان برای آینده ملت ایران ترسیم کرده بود، در کمتر از چند ماه در آستانه حذف از صحنه سیاسی قرار گرفته است. شاید بدبین ترین ناظر سیاسی هم، گمان نمی کرد که زندگینامه فرقه سبز در صحنه سیاسی جمهوری اسلامی، به یک سال هم نرسد. البته همان زمانی که این گروه با نخستین شعارها و اقدامات خود، پایه های اعتقادی انقلاب را هدف گرفت، برخی از سیاسیون نسبت به عاقبت این رویکرد هشدار دادند؛ انذاری که با واکنش تند سران اصلاحات مواجه شد. اما گذشت چند ماه کافی بود تا هتک حرمت امام خمینی(ره) و روز عاشورا ، مهر تاییدی بر این هشدارها و انذارها باشد و هشدار جدید را البته این بار، ملت مسلمان ایران به "سران فتنه" اعلام کند. راهپیمایی ده ها میلیونی مردم در روز 9 دی ماه در سراسر کشور، گرچه از تریبون های غربی و صهیونیستی تنها "ده ها هزار نفر" اعلام شد، اما اثراتی که هشدار جدی ملت به سیاسیون و حامیان این فرقه در پی داشته، نشانه واضحی از واقعیت تامل برانگیزی است به نام "تاثیر قدرت دهها میلیونی توده های مسلمان بر فضای سیاسی کشور". * 9 دی، مطالبه ای که به زودی به بار نشست درست دو روز پس از این راهپیمایی گسترده، میرحسین موسوی بیانیه ای صادر کرد و طی آن تلویحا به کذب بودن نقطه صفر و آغاز آشوب ها، یعنی "ادعای تقلب" اذعان کرد. تنها قرائت متن بیانیه و مقایسه لحن و محتوای آن با بیانیه های قبلی مهندس موسوی مشخص می کرد که سایه راهپیمایی 9 دی بر سر این بیانیه سنگینی می کند، چنانچه بعدها هم مشخص شد که موسوی این بیانیه را با مشورت طولانی و چندین باره با یکی از شخصیت های مطرح که "شخصیت سایه" در هدایت فتنه نامیده می شود، تنظیم و منتشر کرده است. شاید به همین دلیل بود که فعالان اصلاح طلب دیگر مانعی برای اعلان رسمی "بی اساس بودن ادعای تقلب" نمی بینند، و نمایندگانی از این جریان که در مناظرات تلویزیونی حضور می یابند، پیش از آغاز هرگونه بحثی، به باطل بودن ادعای تقلب انتخاباتی اذعان می کنند. اما در این میان هنوز خشم محافل خارج نشین حامی گروه سبز از این موضوع فروکش نکرده که رویدادهای دیگری موجی از تعجب و انفعال را در میان آنان به راه انداخته است. بر این اساس، محمد خاتمی، رئیس بنیاد باران هم برای بار دوم دست به قلم شده و با نوشتن نامه ای با مضمون همان نامه قبلی به مسئولان کشور و البته با تاکیدی بیشتر، از افراطی گری های فرقه سبز و برخی سران و فعالان اصلاح طلب، اعلام برائت کرده است. حجت‌الاسلام علی اکبر محتشمی پور، از عاملان اصلی طرح "ادعای تقلب" در انتخابات، دیگر فردی است که مطالبه مردم را جدی گرفت و سعی کرد بدون آنکه "صدایش در بیاید" خود را در مسیر بازگشت و ندامت از اقدامات اخیرش قرار دهد. آقای محتشمی پور با نوشتن نامه ای "مخفیانه" به مسئولان نظام، ضمن ابراز ندامت از رویکرد و اقدامات خود در ماه های اخیر، از افراطیون و دشمنان نظام جمهوری اسلامی هم اعلام برائت کرده است. * پاسخ مسئولان ارشد نظام به ابراز پشیمانی سران اصلاحات البته به اعتقاد فعالان سیاسی، نباید نقش و تاثیر "ریزش شدید" پایگاه مردمی اصلاح طلبان را در این "تغییر مسیر" و بازگشت به سمت چارچوب های نظام نادیده گرفت چرا که این نامه نگاری ها درست از زمانی آغاز شد که فرقه سبز در نتیجه تندروی ها، از یکسو به جماعتی اندک و مخالف دین محدود شد و از سوی دیگر کنترلش از دست رهبران دیروز این فرقه و نامه نگاران این روزها خارج گشت. این درحالیست که از سوی دیگر، ایستادگی و پایداری ارکان نظام در برابر خواسته های غیرقانونی عوامل فتنه اخیر و اصرار مقامات عالی رتبه بر تبعیت از قانون و رای مردم، سران اصلاحات را بر سر دو راهی مهم و سرنوشت سازی قرار داد: "حذف همیشگی از حاکمیت" همچون نهضت آزادی،انجمن حجتیه، جبهه ملی و... ویا "بازگشت به جمع حامیان انقلاب اسلامی". ورود افراد شاخص اصلاح طلب به عرصه "نامه نگاری های پنهان" به مسئولان و اعلام برائت از افراطیون، البته حاکی از آن است که سران اصلاحات گزینه دوم را به سود خود دیده اند. با این حال آنچنان که از اصرار اصلاح طلبان بر فاش نشدن جزئیات این نامه نگاری ها بر می آید، آنان درصدند که مسیر بازگشت خود را با "اعلام پنهان پشیمانی" و در جریان "تعاملات پشت پرده" هموار کنند که البته با موضعی که مسئولان ارشد نظام اتخاذ کرده اند، به نظر می رسد این سناریو با مشکلات مختلفی روبرو شده است. بر این اساس، گزارشها نشان می دهد که مسئولان بلندپایه نظام و حامیان انقلاب اسلامی تاکید دارند که سران اصلاحات باید پشیمانی خود را از رویدادهای اخیر به صورت "رسمی و آشکار" و در مرعی اعلام کنند. علاوه بر این، این گزارشها حاکیست که از سوی مسوولین نظام تاکید شده است خسارت هایی که در ایام پس از انتخابات و در نتیجه مواضع و رفتار این افراد به مردم و نظام تحمیل شده است، لازم است تا از سوی خود آنان جبران شود و در نهایت، لازم است تا این افراد تبعیت عملی خود از قانون را با تسلیم در برابر محاکم احتمالی قضایی نشان دهند.